четвртак, 21. фебруар 2013.

Het begin van het einde


   Dus… Hier zijn we! Op het begin van het einde! Ik ga niet wenen, hoor. Maar aan de andere kant is dit de laatste serie van mijn lievelingste blogjes. Mijn vier jaren van het studeren staan hier alleen in een paar pagina’s. Indrukwekkend, he? Het zal zeker interessant zijn om na een paar jaren alles nog een keer te lezen. Als er niet weggevaagd wordt vanwege een Apocalyps of zoiets.

  Ik voelde me wat emotioneel (neem me niet kwalijk) en ik heb een beetje door mijn blogs gelezen. Het is geen mesterwerk, maar toch interessant. Ik zie dat ik over allerlei dingen heb geschreven. Zowel persoonlijke als gewone thema’s. Bij mij gaat het meestal over boeiende film’s of een leuk toneelstuk die ik heb gezien. Soms kan er ook een gebeurtenis of anekdote gezien worden. Maar er is ook slechte kant van mijn oude blogs – ik heb mijn verschriekkelijke fouten gezien. Ik schaam me dood! Hopelijk ga die niemand lezen...

   Het gebeurt vaak dat mijn collega’s problemen met hun inspiratie hebben, maar ik niet. Ik open mijn blog en de inspiratie komt zelf. Als er echt niks komt, kan ik altijd over ‘hoe ik geen inspiratie heb’ schrijven. Ik probeer altijd alles eenvoudig te houden. Langzaam schrijven, zinnetje per zinnetje en voilà! Twee honderd woorden! Dank u wel voor u aandacht! Tot volgende week en nieuwe avonturen!

That's all folks! 

среда, 23. мај 2012.

De museumsnacht


   Ik heb een nieuw record deze jaar gemaakt: 9 plaatsen voor 8 uur! Ik vind De museumsnacht echt leuk, een goede gelegenheid interessante plaatsen, galeries, tentoonstellingen, performances en natuurlijk museums te zien. Ik Belgrado waren 52 lokaties beschikbaar voor nieuwsgierige kijkers. Hoewel er echt druk is en voor elke plaats moet je te veel wachten vanwege veel mensen, vind ik die nacht toch interessant. Niet vanwege een culturele zaterdag in plaats van dronken weekend, maar De museumsnacht geef je een gelegenheid om plaatsen die niet openbaar zijn te zien. Zoals de schatkamer van De volks bank of het SIV gebouw. Er zijn ook enkele lokaties die alleen een paar foto’s zeten en dan noemen dat ‘tentoonstelling’.

   Hoe dan ook, heb ik een paar interessante dingen gezien, maar het SIV gebouw was mijn lievelingste destinatie. Dit normaal gesloten is, maar het is alleen voor De museumsnacht open. Het is een heel luxe gebouw uit comunistische tijd die ongeveer 9000 kantoren heeft en een paar luxe salons en een grote kamer voor de conferenties. Die salons zijn vol met verschillende kunstwerken, schilderijen en beelden. De grote conferentiekamer heeft een kroonluchter die in het form van ster is en die ongeveer 9 tons weegt. Heel jammer dat zo een gebouw opgesloten en leeg tijdens het geheel jaar staat. 

четвртак, 17. мај 2012.

De laatste dagen van Emma Blank


   Dit is een van de beste films die ik heb gekeken. En ik heb er veel gezien. Nederlandse films vind ik helemaal niet interessant. Ze maaken me of onverschillig of ze gewoon saai zijn. Maar die film vind ik echt goed!

   Hoe dan ook... Het gaat over een rijke, verwende vrouw die terminaal ziek is. Ze woont in een luxe huis en heeft een paar mensen die voor haar werken zoals butler, kokkin, tuinman enzv. Maar ze is echt irritant, ze heeft altijd verschillende opmerkingen, ze doet niks haarzelf, haar bedienden doen alles voor haar, bijvoorbeeld: haar aankleden, bad maken, haar in bad zetten... Ook opmerken we dat een vreemde relatie in het huis bestaat. We zien dat iets aan de hand is, maar we weten niet wat. Op het eind komt de waarheid aan bod, natuurlijk.

   De film word geregiseerd door Alex van Warmerdam en hij zichzelf speelt een rol ook. Hij heeft een bepaalde stijl die we in zijn films kunnen zien. Het is wel opmerkelijk dat hij van zwarte komedie houdt. Hij doet me denken een beetje aan vroegere Tim Burton.

   Deze film heeft een paar prijzen gewonen en mijn persoonlijke opinie is dat “De laatste dagen van Emma Blank” echt goed is! 

четвртак, 12. април 2012.

Uzbudilnik!


De radio staat voor een van de grootste breukpunten in onze beschaving. Die verscheen in 19de eeuw rond 1880. Sommige zeggen dat Nikola Tesla is officiele schepper van de radio. Hij was de eerste die hoe frequentie en signaal werkten begreep. De radio was toen de enige communicatie met buitenwereld. Dus, elke familie had een radio. Maar er waren gezinnen die arm waren en een radio konden niet kopen. Dan gingen ze bij hun buurman of buurvrouw die een radio wel hadden en ze luisterden samen.
Maar dan kwam de televisie. “Video killed a radio star.” En radio verloor zijn grote populariteit. En met de opkomst van internet viel de radio in een diepe vergetelheid. Vandaag de dag luisteren mensen naar de muziek op hun laptopjes. Lekkere radiostemmen kan je alleen in auto’s horen.
Dus, heb ik iets nieuws ontdekt: Uzbudilnik! Ik hoorde helemaal toevallig een uitstekende radio emissie op AS fm. Twee jongens, Mladja i Dasko, praten elke morgen over tegenwoordige thema’s. Ze zijn jong, spontaan, slim en heel grappig. Ze zijn niet vulgair en evenmin saai. Als je niet van vroege opstaan houdt, zoals ik, kan je dan naar Uzbudilnik podcast op het internet luisteren. Ja ik weet het. Het is internet dan en geen radio. Dit is mijn gouddenmiddenweg :)

субота, 7. април 2012.

Ondek gebarentaal!


Er bestaan zo veel verschillende talen op de wereld. En men vaak zeggen: hoe meer talen hoe rijker man is. Dus, ik heb een nieuwe taal ontdekt: servische gebarentaal. Ja, de taal van de dove mensen. Eerst moet ik zeggen dat die taal is niet universeel. Elke taal heeft zijn eigen gebarentaal. Dus, er bestaat engelse gebarentaal, chinese gebarentaal en natuurlijk nederlandse. Dat is zo omdat er niet gebaren voor alle woorden bestaan. Bijvoorbeeld, waarom zou servische gebarentaal een gebaar voor avocado hebben als we geen avocado kennen? (Ja, nu kunnen we wel een avocado in Maxi vinden, maar vroeger was dat niet zo makkelijk als vandaag) Maar ja, sommige gebaren zijn dezelfde. Als bijvoorbeeld, baby. Een andere reden is dat met nieuwe dove mensen komen ook nieuwe gebaren aan bod. De jongeren maken altijd nieuwe woorden. Het is ook interessant dat elke bekende straat, stad of staat zijn eigen gebaar heeft. Het spellen is heel zeldzaam. De namen van de mensen zijn ook gebaren. Elke persoon heeft zijn eigen gebaar. Dat gebaar kreegt hij van de andere dove mensen of verzint hij iets zichzelf. En dat kan een zijn visuele kenmerk of iets dat denken op hem doet. Ik heb mijn eigen gebaar ook gekregen.Het heeft iets met mijn haarenspitsen te maken :)
Van Dale woordenboek heeft een visuele woordenboek van de nederlandse gebarentaal gemaakt.

Als je nederlandse gebarentaal wil studeren, kijk naar de link:
http://www.youtube.com/watch?v=ZyqGFPa5PLM&feature=related

четвртак, 29. март 2012.

De zonden van jonge Ikonija


Ik heb gisteren een heel interessant toneelstuk gekeken. “De situatues of de zonden van jonge Ikonija” is heel modern, buitengewoon, een soort rap-techno musical, zonder scéne of rekwisieten en met sterke visuele effecten. De dialogen zijn in rijm geschreven. En de taal klinkt meer als een vulgair straattaal en minder als een theaterstuk van Nušić. De situaties zijn de delen van het leven van de hoofdpersonage – Ikonija. Na het scheiden met haar vriend valt ze met gebroken hart van een naar de andere zonde: ijdelheid, gierigheid, wellust, vraatzucht, gramschap en vadsigheid. Ze kan alleen geen weg terug vinden en ze is te troots om een hulp te zoeken. Op het einde zoekt ze de troost van de God, hij acceepteert elke verloren kind en toont aan de publiek zijn naakte achterste. Hm... Als HIJ bestaat, heeft hij een goede gevoel voor humor. Eigenlijk, gaat die toneelstuk over hel die op de aarde is. Het leven is absurditeit en het is heel grappig om zo iets serieus te nemen. Alleen grappig is serieus.
Die toneelstuk is gechreven door Danica Nikolić Nikolić en geregissererd door Nikola Zavišić. Ikonija is gespeeld door jonge en uitstekende Tijana Marković.

четвртак, 22. март 2012.

De kwel


Persoonlijk vind ik de kwallen de mooiste bewoners van de zee. Zo elegant en met verschillende kleuren zijn ze heel opvallend. En het gift! Zo een klein schepsel met zo een machtig wapen.
Ze wonen in elke oceaan, aan het oppervlak en diep in de zee. Ook zijn de kwellen bewoners van de zoete water. Die zijn een van de oudste levende organisme ter wereld. Die wonen op de aarde meer dan 700 miljoen jaar. Er bestaan er ook verschillende proporties van. De kleinste kan alleen met het behulp van de microscoop zien worden. De grootste wil je zeker niet terecht te komen. Die heet Leeuws haar en die tot 36m kan opgroeien, haar gift is heel sterk, maar niet fataal. Het gewicht varieert ook, van 0.5 mg tot 200kg! Wat hun gift betreft, kan die heel onplezierig zijn. Soms ook fataal, maar dat is heel zeldzaam. Het is waar dat in Filippijnen elke jaar van 40 tot 60 mensen door de kwellen worden vermoord, maar de rest van de wereld is veilig.
In ieder geval, vind ik de kwellen geweldig. Ik zou er graag een aquarium in hebben. Maar die zijn heel gecompiceerd om te kweken. Ze eten alleen een microscopisch soort van de garnalen. En ze kosten heel veel. Ik zal de kwellen tot verder op de youtube moeten blijven kijken...